• DSCF0436resize.jpg
  • DSCF0470resize.jpg
  • DSCF0474resize.jpg
  • DSCF7999-resize.jpg
  • DSCF8458resize.jpg
  • DSCF8491resize.jpg
  • DSCF8853-resize.jpg
  • DSCF8876resize.jpg
  • IMAG0643resize.jpg

 

Rehabilitacja wzroku (inaczej terapia widzenia) jest subdyscypliną tyflopedagogiki (pedagogika osób słabowidzących i niewidomych). Jest dziedziną, która opiera się na wiedzy z wielu różnych nauk: psychologii, pedagogiki, socjologii, okulistyki oraz optyki.

Terapia widzenia polega zatem na usprawnianiu wzroku, tj. rozwijaniu umiejętności posługiwania się nim, a tym samym – efektywniejszemu wykorzystywaniu widzenia w codziennym funkcjonowaniu dziecka z uszkodzonym wzrokiem.

Rehabilitacja wzroku, która zawsze powinna być poprzedzona diagnozą funkcjonalną, obejmuje swym zakresem przede wszystkim:

  • stymulowanie widzenia
  • pobudzanie do patrzenia
  • rozwijanie podstawowych sprawności wzrokowych związanych z kontrolowaniem ruchów gałek ocznych (fiksacja, lokalizowanie bodźca, zbieżność, śledzenie, wodzenie, przenoszenie spojrzenia, przeszukiwanie)
  • rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej i wzrokowo-słuchowej
  • kształtowanie pojęć
  • usprawnianie pamięci wzrokowej
  • osiąganie wyższych sprawności wzrokowych (m.in. dobieranie obiektów i obrazków wg określonych cech, identyfikowanie obiektów na obrazkach, rozróżnianie i identyfikowanie związków zachodzących na obrazkach, figurach i znakach abstrakcyjnych, odnajdywanie szczegółów na obrazkach prostych i złożonych, dopełnianie wzrokowe);
  • ocenianie i modyfikowanie najbliższego otoczenia dziecka, w celu dostosowania go do indywidualnych możliwości i potrzeb wzrokowych dziecka słabowidzącego